Carry Slee
Verslag van het interview van leerlingen van het Revius Lyceum te Wijk bij Duurstede.
Op dinsdag 9 juni kregen wij de mogelijkheid om aanwezig te zijn op de persconferentie en lancering van het nieuwe boek van Carry Slee. Ook hadden wij de gelegenheid om een half uur voor de persconferentie een interview met haar te houden. Dit omdat wij de beste interview vraag hadden ingestuurd. Het was natuurlijk een hele eer om dit te doen. Hieronder volgen enkele vragen die wij tijdens het interview gesteld hebben.
Hoe denkt u dat het komt dat u zo succesvol bent geworden?
'Hard werken, maar ik doe het dan ook met plezier. Gedrevenheid is erg belangrijk bij het schrijven van een boek. Ook is het belangrijk dat je partner je ook steunt. Het is vervelend dat wanneer je weer gaat schrijven dat hij of zij vraagt "ga je nou weer schrijven?" Gelukkig doet mijn partner Ellis dat niet. Wanneer we op vakantie gaan verveel ik me eigenlijk altijd wel een beetje, ik ben dan weer blij om thuis te zijn zodat ik weer lekker kan gaan schrijven.'
Hoe komt het dat u zo goed weet hoe jongeren denken over bepaalde situaties?
'Met name door mijn dochters. Daar heb ik veel van geleerd. Ik lees ook veel tijdschriften die kinderen van jullie leeftijd ook lezen. Verder praat ik veel met jongeren, daardoor weet ik er ook veel meer van.'
Welke boeken las u vroeger zelf graag en waarom?
'Vroeger was er nog niet veel keus uit jeugdboeken. Maar de boeken die ik wel graag las, was de serie van de Kameleon. Want zelf woonde ik in een appartementje in Amsterdam, dus vond ik het altijd erg leuk om over avonturen buiten de stad te lezen.'
Heeft u nog tips voor als een van ons zelf een boek zou willen schrijven?
'Ja, ik denk dat je moet beginnen met de kleine dingen. Bijvoorbeeld van een belevenis die je van de dag mee maakt. Het hoeft maar iets heel kleins te zijn. Deze belevenis ga je uitwerken van begin tot het eind en je verzint er een verhaal om heen. Zo moet je eerst heel goed gaan oefenen, doe dit meerdere keren opnieuw.'
Past u de schrijfstijl aan, aan de leeftijdscategorie en op wat voor manier doet u dat?
'Ja natuurlijk doe ik dat, het moet ook wel. Als je jeugdboeken schrijft moet je makkelijke woorden gebruiken en schrijf je heel anders. Als je een volwassen boek schrijft kan je gewoon moeilijke woorden schrijven en een andere spanningsopbouw.'
Hoe lang heeft u over dit nieuwe boek gedaan?
'Ongeveer een half jaar. Dit is vrij langzaam, want normaal doe ik er meestal 3 tot 4 maanden over. Ik vond het wel fijn om een keer wat rustiger aan te doen.'
Houden uw kinderen ook van schrijven?
'Mijn jongste dochter houdt niet zo van schrijven. Mijn oudste dochter wel. Die maakt ook testjes op een site en schrijft daar altijd weblogs door de ogen van een ander meisje. Ze heeft ook al een eigen boek uitgebracht, maar niet in het genre dat ik schrijf. Ze is psycholoog en heeft een boek over psychologie uitgegeven.'
Bent u bewust met de ruimte bezig in een boek?
'Ja, dat ben ik zeker. Ik lees altijd aan het eind van de dag aan mijn partner Ellis voor wat ik al heb geschreven. Zij zegt dan altijd: "waar bevinden ze zich? Dat weet ik niet hoor." Als ze dat zegt, ga ik het daarna ook meteen weer veranderen.'
Wanneer wist u dat u schrijfster wilde worden?
'Al van jongs af aan wist ik dat. Vroeger als kleuter plakte ik blaadjes aan elkaar deed er een kaftje omheen en begon er krullen in te maken. Dat was dan mijn boekje. Ik zette dan de knuffels in een kring en begon te vertellen. Ik was wel heel streng want zodra ze niet luisterde kregen ze een draai om de oren. Verder had ik ook een bibliotheekje waar de knuffels alleen mijn eigen boekjes mochten komen halen. Maar ik zette beer altijd in een hoek met een ander boekje, als ik dan mijn kamer binnenkwam verraadde de knuffels en poppen beer altijd en dan moest hij een week achter het gordijn blijven.'
Vind u het ook niet leuk om in de film van uw verfilmde boeken mee te spelen?
'Ik heb eerst wel de acteerschool gedaan. Op mijn oude school zeiden ze namelijk dat ik geen goede schrijfster zou zijn omdat ik veel spelfouten maakte en schrijfster kan je ook nog worden als je oud bent. Daar merkte ik toch dat acteren niks voor mij is en dat ik gewoon schrijfster ben. Maar in elke film kom ik ook een stukje in voor, als figurant dat ik bijvoorbeeld uit de bus stap. Maar daarvoor zit je wel heel vaak op de set en moet je steeds weer opnieuw en opnieuw. Dus ik ben blij dat ik geen grote rol speel en gewoon boeken kan schrijven.'
In welk perspectief schrijft u het liefst?
'Eerst schreef ik vaak met het hij/zij- perspectief, maar nadat ik uitgevonden heb dat ik ook in het ik- perspectief kan schrijven doe ik dat het liefst. Dan weet je ook precies wat ze denken waardoor je je goed kan inleven. Maar daardoor weet je niet hoe anderen denken of wat ze gaan doen. In 'Bangkok boy' heb ik er daarom ook voor gekozen om met een wisselend-ik-perspectief te schrijven. Ene hoofdstuk gaat over Bo die daarna over Joep.'
Bent u van plan om nog langer door te gaan met het schrijven van jeugdromans?
'Ik hoop nog lang door te gaan met het schrijven van jeugdromans. Als het boek 'Bangkok Boy' een groot succes wordt, ben ik van plan om nog meer jeudboeken te gaan schrijven.
Wat vind u de leuke aspecten van het schrijven?
'De leuke aspecten van het schrijven vind ik dat ik zelf kan verzinnen wat er gebeurt. Ik kan hierdoor een eigen wereld maken.'
